Telewizor Samsung UE32D6530

Kompaktowe matryce o przekątnej 32 cali przeważnie są montowane w telewizorach atrakcyjnych pod względem cenowym. Stosowane są one w pomieszczeniach o małym metrażu, a także jako ekrany dodatkowe. Powstają między innymi w technologii LCD, LED (z podświetleniem Edge LED lub Direct LED) oraz QLED. Dzięki niewielkim rozmiarom nagromadzenie pikseli jest większe, co pozytywnie wpływa na szczegółowość generowanego obrazu. Telewizory 32-calowe można dopasować również pod kątem częstotliwości odświeżania oraz dodatkowych funkcji i elementów (takich jak tunery DVB-T).

Panele LED stanowią rozwiniętą, ulepszoną wersję matrycy LCD. Składają się z miniaturowych diod LED, które emitują światło, co przekłada się na jeszcze lepsze parametry obrazu, a zwłaszcza kontrast i odwzorowanie kolorów. Montowane są w telewizorach różnych rodzajów – od kompaktowych modeli 19-calowych, po znacznie większe ekrany o przekątnej ponad 70 cali. Występują w wersjach z różnymi typami podświetlenia, między innymi krawędziowym oraz bezpośrednim. Duży wybór matryc LED pozwala na dopasowanie ich do konkretnego zastosowania telewizora.

Jakość Full HD jest spotykana w wielu telewizorach – zarówno z niskiej i średniej półki, jak i w modelach premium. Pozwala na odtworzenie większości materiałów dostępnych w serwisach streamingowych, a także komfortowe oglądanie programów telewizyjnych. Nagromadzenie pikseli w przypadku tego typu wyświetlaczy przekłada się na obraz przyzwoitej jakości, wyróżniający się dużą szczegółowością. Co ważne, telewizory Full HD bywają mocno zróżnicowane pod kątem kluczowych parametrów technicznych, takich jak przekątna i rozdzielczość ekranu, kontrast oraz maksymalna jasność.

Wbudowany w telewizory tuner DVB-T pozwala na odbiór telewizji cyfrowej, która jest nadawana przez nadajniki naziemne. Zapewnia on dostęp do obsługiwanych multipletów, na których znajduje się duża liczba programów – także tych nadawanych w jakości HD. Co ważne, telewizory kompatybilne z tym standardem nie potrzebują zewnętrznych dekoderów. Do odbioru kanałów wystarczy antena oraz właściwy przewód. Tuner DVB-T gwarantuje ponadto wyświetlanie dodatkowych informacji na temat prezentowanych treści oraz wybór stosownych opcji językowych.

Telewizory wyposażone w tunery DVB-C są w stanie korzystać z sieci kablowych. Standard ten stanowi rozwinięcie sygnału analogowego, dzięki czemu gwarantuje wyższą jakość obrazu i dźwięku, a także stabilniejsze połączenie. Przekłada się to ponadto na znacznie mniejszą ilość zakłóceń oraz innego rodzaju problemów technicznych. Tuner DVB-C pozwala na odbieranie dużej liczby kanałów (również radiowych), wybór wersji językowej prowadzonej emisji, obsługę programu telewizyjnego i wykorzystanie tak zwanej telewizji na życzenie.

Tuner zgodny ze standardem DVB-S gwarantuje obsługę przekazu cyfrowego, przygotowywanego dla telewizji satelitarnej. Za sprawą połączenia kablowego, a także specjalnej anteny z tunerem, odbiera zarówno programy radiowe, jak i telewizyjne w jakości SD oraz HD. Wśród dostępnych funkcji dodatkowych znajduje się możliwość włączenia napisów, wybór różnych ścieżek audio, jak również wyświetlanie szczegółowych informacji na temat prezentowanego kanału telewizyjnego. Telewizory wyposażone w tuner DVB-S nie potrzebują zewnętrznego dekodera zgodnego z tym standardem.

Wejście USB w telewizorze umożliwia na podłączenie do niego wielu urządzeń zewnętrznych. To między innymi nośniki danych, takie jak pendrive’y oraz dyski twarde, na których mogą znajdować się materiały multimedialne gotowe do odtworzenia. Złącze USB pozwala ponadto na obsługę klawiatury i myszki – dzięki tym akcesoriom poprawia się wygoda korzystania z systemu Smart TV, a także zainstalowanej przeglądarki internetowej lub różnego rodzaj aplikacji multimedialnych. Telewizory dostępne w sklepach mogą zawierać jedno bądź kilka złączy USB.